DE KRACHT VAN RITUELEN

  • Jeanne Bakker   |    14 Augustus 2014

Op elke werkplek zijn er rituelen, meestal zijn ze ongeschreven en meestal zijn ze ontstaan omdat iemand het gewoon een keer zo deed. Niet omdat er een vergadering over is geweest waarin iedereen mocht meedenken. Maar gewoon omdat iemand er een keer mee begonnen is.

Ik ben bij veel zeer verschillende bedrijven binnen geweest en mijn ervaring is, dat je ze het beste leert kennen door hun rituelen te leren kennen.

Toen ik nog Manager Learning & Development was bij een grote organisatie ontstond er een soort vrijdag middag borrel. Zo’n 2 keer per maand kwamen mensen van mijn team, maar ook van andere afdelingen mijn kantoor binnen en altijd had wel iemand een flesje wijn en fris geregeld en dan borrelden we wat. Er was geen uitnodiging, of planning. Het gebeurde gewoon.

Het ritueel dat hier ontstond werd later genoemd: de broekafzakker van de week. Hoe het precies gebeurde weet ik niet, maar tijdens zo’n borrel vertelde iemand een anekdote over iets dat hij die week had meegemaakt. Ongetwijfeld heeft een ander toen gezegd: nou dat is echt een broekafzakker. En toen was het hek van de dam. En vanaf die week kreeg iedereen de gelegenheid om zijn broekafzakker van de week te vertellen. Men luisterde instemmend.

Het grappige was dat het heel lekker werkte. Want het werd geen klaaguurtje, zoals je misschien zou denken, maar eerder een oplucht uurtje. Onder het genot van een drankje met elkaar stilstaan bij dat niet altijd alles lukt, dat andere mensen soms heel stom zijn, zeker als ze ons niet begrijpen ?

Er werd steevast meegeleefd en soms ook tips gegeven. En daarna werden de successen gedeeld onder het mom van ‘broek-op-trekker van de week’. Met als gevolg dat we allemaal happy naar huis reden.

Ik moest denken aan dit ritueel toen ik hoorde van een heel bijzonder ritueel dat me tot trainen toe roerde.

Aan het einde van een begrafenis van iemand die bij de brandweer, ambulance of politie werkte hebben ze in veel staten in Amerika dit ritueel: Alle bezoekers zetten na de begrafenis in de auto hun portofoon aan. De meldkamer probeert vervolgens contact te maken met degene die is overleden door zijn code te noemen.

Omdat alle radio’s aanstaan en iedereen de ramen open heeft, hoor je dus uit alle auto’s de echo van die laatste oproep. Omdat er geen antwoord komt, dankt de controlekamer de overledene voor zijn dienstbaarheid, noemt zijn bijzondere prestaties en eindigt dan met de woorden ‘end of watch’.

Luister hieronder naar zo’n ritueel voor een omgekomen ambulancebroeder.

Ik ben er stil van.

Jeanne

DE KRACHT VAN RITUELEN

Plaats reactie

Reacties

Er zijn nog geen reacties.

RSS feed voor reacties op deze pagina | RSS feed voor alle reacties

Vul hieronder je gegevens in om je op te geven voor de BRAIN BAKERY Brainsnacks

Bedankt voor je aanvraag!
Voornaam:
Achternaam:
Email:
Ja, ik wil mij inschrijven voor de BRAIN BAKERY Brainsnacks.
VERSTUUR

GRATIS PDF DOWNLOADEN

Vul hieronder je gegevens in en klik op 'Verstuur'.
Je ontvangt een download link in je mailbox. Heb je je ook opgegeven voor de nieuwsbrief? Dan ontvang je ook een mailtje met een link om je aanmelding te bevestigen.
Voornaam:
Achternaam:
Email:
Ja, ik wil mij inschrijven voor de BRAIN BAKERY Brainsnacks.
VERSTUUR

BESTELLEN

Wilt je boeken bestellen? Vul dan hieronder je gegevens in en klik op "verstuur".
Bedankt voor je bestelling! Heb je je ook opgegeven voor de nieuwsbrief? Dan ontvang je daar een mailtje voor met een link om je aanmelding te bevestigen.

(Voor deze bestelling ontvang je geen bevestiging per e-mail)
Publicaties:
  • Omgaan met Draken
  • Alles is niets
  • O.. jij hebt tieten
Voornaam:
Achternaam:
Email:
Naam organisatie:
Straat:
Postcode/plaats:
Ja, ik wil mij inschrijven voor de BRAIN BAKERY Brainsnacks.
Factuurwijze:
  • Per e-mail
  • Per post
VERSTUUR