Waarom je Brein een workout verdient

Stel je voor: honderd mensen lopen vandaag een training binnen. Hoeveel van hen denken "Yes, eindelijk, nieuwe kennis!"? Mijn schatting: vijftien. Hooguit. De rest denkt iets in de trant van "Oké, laat ik me maar openstellen" of, eerlijker: "Alweer? Ik heb het druk."

Dat is een probleem. Niet alleen voor trainers, maar voor iedereen die gelooft dat leren waardevol is. En ik denk dat we het kunnen veranderen — met een simpele verschuiving in perspectief.

Wat doen we allemaal voor ons lijf?
Vraag een willekeurige groep mensen wat ze doen voor hun fysieke gezondheid, en de antwoorden stromen binnen. Wandelen. Hardlopen. Strava-records delen. Naar de sportschool. Op tijd naar bed. Minder alcohol. Meer water. Yoga. IJsbaden. De trap in plaats van de lift.

Het is genormaliseerd. Sterker nog: het is cool. Je nieuwe PR posten op social media is een hit. Praten over wat je doet voor je lichaam is volkomen acceptabel — gewenst zelfs.

Maar stel nu dezelfde vraag over je brein. Wat doe jij om over twintig, dertig, veertig jaar nog mentaal scherp te zijn?

Stilte. Geschuifel. Misschien iemand die "Duolingo" mompelt. Een enkeling noemt therapie of coaching. Maar het gesprek hapert. Het voelt anders. Ongemakkelijker.

Een ongemakkelijke keuze
Stel je voor dat je tachtig wordt — een prachtige leeftijd. Maar je moet kiezen tussen twee scenario's.

Scenario A:
‍Je bent fysiek in topvorm. Je kunt de Vierdaagse nog lopen. Maar mentaal ben je er niet meer. Je herkent niet iedereen. Je bent niet echt jezelf.

Scenario B:
‍Je zit in een rolstoel en hebt pijntjes. Maar mentaal ben je volledig aanwezig. Je maakt grapjes, volgt het nieuws, herkent je kleinkinderen, snapt de wereld nog.

De meeste mensen kiezen B. Ze willen zichzelf blijven.
En toch — kijk naar hoeveel we investeren in ons lijf versus ons brein. Die verhouding klopt niet.

Leren als brain workout
Hier zit de sleutel. Wanneer je sport en je personal trainer zegt "nog één set", dan heb je een natuurlijke reactie: hou je bek, ik kan niet meer. Maar je doet het toch. Want je weet: die weerstand, dat ongemak, dat is precies waar de groei zit. Geen pijn, geen winst.

Waarom zien we leren niet op dezelfde manier?

Die weerstand die je voelt als je iets nieuws moet leren — dat ongemakkelijke moment waarop je denkt "dit snap ik niet" of "moet dit echt?" — dat is je brain workout. Dat is het moment waarop je groeit. Net als die laatste push-up die je eigenlijk niet meer kon.

En net zoals je trots bent op je Strava-record, kun je trots zijn op het moment dat iets ineens klikt. Op die nieuwe vaardigheid. Op het feit dat je je 80-jarige zelf een dienst bewijst.

Een oproep
Aan iedereen die trainingen geeft, ontwerpt of organiseert: begin anders. Niet met "welkom, hier is het programma." Maar met erkenning. "Wat vet dat je hier zit. Dat je investeert in je brein. In je toekomstige zelf."

Normaliseer het. Maak het net zo vanzelfsprekend als naar de sportschool gaan. Want als we dat voor elkaar krijgen — als mensen straks met dezelfde gretigheid naar een training lopen als naar hun wekelijkse workout — dan verandert alles.

Dan wordt die 15% misschien 20%. En dan 30%. En wie weet waar het eindigt.

Je brein verdient een workout. Geef hem er een.

—

Meer hierover? Beluister de volledige aflevering van No More Boring Learning.

‍